जीवन

 त्रासाने भरलेल्या खोक्यावर

मी "आनंद" असं लिहितो

...आणि दुःख confuse होतं

येणाऱ्या प्रत्येक संकटाला

एक छानशी smile देतो

...आणि दुःख confuse होतं

खरं सांगायचं तर खूप वेळा

मी कोलमडून जातो

सगळं संपलं असं वाटून

अगदी गर्भगळीत होतो

कुठूनतरी देव येऊन

माझ्या हातात हात देतो

...आणि दुःख confuse होतं

संकटाच काय? ती येणारच

आल्यावर थोडं फार छळणारच

आपण स्थिर राहायचं काही काळ

संकटाचं पाणी पाणी होणारच

आलेलं संकट हसता हसता

नकळत नाहीसं होतं

...आणि दुःख confuse होतं

किती दिवसाचं हे आयुष्य

आज ना उद्या संपणारच

अमुक आहे-तमुक नाही 

आपलं चालू राहणारच

फाटक्या गोधडीत पाय आखडून

मी सुखाने झोपी जातो

...आणि दुःख confuse होतं

म्हटलं तर जीवन सुंदर 

म्हटलं तर वाईट आहे

मग त्याला सुंदर म्हणण्यात 

सांगा काय वाईट आहे? 

जीवनाकडे बघण्याचा

मी चष्मा विकत घेतो

...आणि दुःख confuse होतं.